Noem me wispelturig
Noem me zo
Noem me zo
Dan kan ik mijn huis veranderen,
mijn aard mijn aard laten,
de pukkels op je rug uitknijpen
en als je dan kwaad wordt
a) lachen
b) huilen
c) pruilen
d) iets anders
wanneer mij dat uitkomt.
Volgens mij ben ik verdwaald in een wereld zonder grenzen
Een wereld zonder liefde, waar de regen maar blijft plenzen
Om me heen, dan wel in gedachten woedt een ware storm
En niemand kan me horen, want de stilte is enorm
Iedereen wil aandacht en sleept zich hijgend voort
Door de modder van de diepte, die schreeuw en klaagzang smoort
De mensen zijn bezeten door schoon uiterlijk en geld
En niemand ziet de mensen die kapot gaan van geweld
De stad verzuipt in beeld en woord van puur seksueel genot
De Duivel laat zich horen in het Commerciëel Gebod
Je beste vriend lijkt waardeloos en de vijand lijkt een broer
Terwijl het meisje van je dromen snuift en bijverdient als hoer
Ik ben geen wereldredder, dus ik ga er niet om preken
Niemand is perfect en ik heb respect voor de gebreken
Maar waar is het verstand waarmee een blinde weer kan zien,
Een hand kan schudden, een mond kan zoenen en erom kan lachen bovendien?
