ik mis de zee
zij die ruimte geeft
ik ga gelijk weer met haar mee
want heb daar goede tijden beleefd
altijd een warme plek
mijn hart kan niet zonder de zee leven
daar is geen vervuilende drek
terwijl ik haar dat toch heel veel heb gegeven
de rustig golvende deining
is mooi om te aanschouwen
achter de horizon dan de verdwijning
er zijn daar machten aan het bouwen!
de rust en weidsheid zijn overweldigend
een grootheid van de natuur
en ik sta daar zwijgend
alleen in de wind guur
neem mij mee op je golven!
laat me gaan naar verre oorden!
daar heeft zij mij bedolven,
onder haar betoverende woorden!
“kom, volg mij zonder spijt
ik beloof je orde en rust
weet dat de verre weg leidt
naar een exotische onbewoonde kust
geniet van de vrije vogels op je reis
neem de zon en de maan zoals ze komen
ik gun je dan de ultieme prijs:
het land waar je vredig kunt dromen!”
donderdag 22 oktober 2009
22:30
II
“hier aangeland midden op zee
alles uit zicht behalve de einder
hiernaartoe neem ik je mee
want hier ben je gelukkiger
kijk naar het niets om je heen
zie de witte koppen van de storm
dat is een uitzicht dat ik je leen
dat wordt je nieuwe norm
de zon komt op en gaat onder
je wordt wakker en slaapt in
ik weet je wordt gezonder
hier met het zilte onder je kin
wat is er mooier dan eindeloos?
ruil je daar je ziel voor?
maar wordt na dat feit niet boos!
als alleen ìk de sirene hoor!
het beloofde ligt voor je daar
ik weet hoe je er naartoe verlangd
mijn leiding is over en klaar
terwijl ik hoor hoe de bel hangt
hij luidde niet voor jou
hij luidde voor je schaduw
want wat die me zeggen zou
is onbetamelijk en ruw
zorg dat ik jullie scheidt
dan pas kan het volbracht
hij geeft het dat je schaduw in stille lijt
en jij kan slapen in de sterrennacht
mijn vingers omspoelen je lijf!
ik breng koelte en genezing!
want dat staat nu wel buiten kijf:
jij had van alles een andere lezing …!
ik ben vrij voorspelbare weidsheid
van water, aarde en lucht
ik ben daar waar ik mij spreidt
ook naar daar waar ik niet kan en vlucht”
vrijdag 23 oktober 2009
18:59
III
zo ze zong voor mij
lokte mij
beloofde mij
voerde mij
terwijl ik maar weinig weerstand kon bieden
aan die betoverende woorden en beloften
toch
heb ik mij nog niet overgegeven
ben ik nog niet rijp genoeg
de oogst voor de zee
moet nog even wachten
de pluktijd is door de vorst verlaat
maar daardoor is meestal de oogst wel nobelere
een oogst op zee, zoals je in gedachte had
zoals je zeekraal binnenhaalt
beangstigd mij wel
want wat en wie en waar en hoe kom je dan allemaal tegen?
zij, samen met hem
inspireren mij
beangstigen mij
lokken mij
“ik beloof je: je merkt er niets van, kom ga met mij mee!”
ik ben daar waar mijn woorden zijn
nergens anders kun je me vinden
op die plaats weerklinkt strofe na refrein
de herhalingen van de door mij beminden
ik ben ook in de stilte tussen de woorden
die witruimten zijn om na te denken
en om mij te transporteren naar andere oorden
daar waar zij mij de nodige rust schenken
in die tussenwereld besta ik alleen
anderen zijn daar niet te tolereren
ik heb daar immers niets voor anderen te leen
zonder mezelf afdoende te kunnen verweren
ik heb behalve mijn verzen niks te geven
dat is waar iedereen het mee moet doen
zoals ik, kunnen ze dan sferen beleven
die altijd sereen eindigen en toch koen
mocht je mij dus onverwijld willen vinden
lees dan mijn woorden en beleef
onderga gewoon de sfeer van de zinnen
dat is het ultieme van mij wat ik je geef
donderdag 15 oktober 2009
23:03
II
heb je me gevonden?
beviel het wat je aantrof?
haalde je dat eruit?
ik kan het me bijna niet voorstellen
eerlijk gezegd
niet om interessant te doen
maar
wie is er nu niet uniek?
wie is een open boek?
wie laat zich lezen door anderen?
ik denk dat dat er maar weinigen zullen zijn!
lezen mag je me
beleven mag je me
onthalen mag je me
maar of je me daarmee kent?
