Grazen in het hiphopweiland zit er niet meer in voor rappers Rico en Typhoon. Muppetstuff drijft ze uit het veilige land. Tintelende riedeltjes van de gitaar, donkere galmen van de contrabas, rake klappen van de drums en golvende klanken van de accordeon. De herdersinstrumenten van de Overijsselse akoestische band dwingen de twee rappers om hun bombastische beats in de stal te laten staan.
In 2007 ontving Rico een uitnodiging van de band om op te treden in het drijvende vestzaktheater De Verhalenboot. Terwijl de voorman van Muppetstuff, Rob Bults, een geknapte snaar repareert, vertelt Typhoon met een grijns dat Rico de combinatie tussen folk en hiphop voor hem afspeelde. Zenuwachtig wachtte hij Typhoons reactie af.
Dat laatstgenoemde zijn filosofische raps met een gelukzalige grimas spuwt in het Zwolse Odeontheater, moge een indicatie zijn voor zijn reactie destijds. Ook collega Rico rijmt er vrolijk op los in een loslippig lied dat hij jaren geleden voor zijn Arubaanse vader schreef. Zoals bijna alle nummers, behoorde ook de ‘ode’ aan de Arubaanse levensstijl al tot de oude en bekende nummers van de rappers. Door Muppetstuffs warme deken van folk, jazz, blues en wereldmuziek over de herziene flow van Rico en Typhoon, klinken alle oude nummers echter zo goed als nieuw. Sterker nog: ze doen de oldtimers vergeten.
De rappers nemen dankbaar plaats in hun hernieuwde stal. Dat de intimiteit van het theater wezenlijk anders is dan naar bierruikende poppodia, verrukt de rappers. Dat zochten ze al een tijdje. De prille versieringen van de Zwolse zaal houdt hen echter niet tegen om het publiek te vragen mee te dansen. Typhoon eert zijn naam en walst over het podium. Net zoals deze intieme demonstratie van muzikaliteit over heel Nederland zal walsen en elk theater in een lustoord zal veranderen.
Op de onderstaande website is de recensie te vinden:
- http://www.stefanpopa.nl/akoestische-hiphop-walst-door-het-theater
In Cafe Hofman was het gezellig druk afgelopen maandag de 18e van feb. Meteen stelde ik me vast dat de poëzie hier zo leefde dat de bezoeker zelfs op maandagavond, nog half dronken van het weekend waarschijnlijk, de warme woongelegenheden en studenten stallen verlieten voor het zien van de selectie dichters M/V. Of dat de uitbater zo aardig was geweest een happy hour te houden rond etenstijd. Strekking was am jedem val dat de kroeg gevuld was en, naar later zou blijken, onverstombaar luidruchtig. Ook zaten er een behoorlijk aantal "gangmakers' die niet konden nalaten de door de studentenvereniging georganiseerde avond te saboteren met "grappige" vindsels en opmerkingen tussendoor. Ik had iig een date. Met een van de vrouwelijke dichters, te weten Anke Leenders. Op de foto met duim sexy tussen haar lippen. Ze verzekerde me dat dat was omdat ze me anders zou bijten.
Ik verzeker haar dat ze een mooie set deed. En dat deed ze dan ook. Ook de anderen waren van een behoorlijk niveau. De wedstrijd werd gewonnen door Pom Wolff. Bekijk mijn filmverslag. Niets geknipts aan. Ook niet dat Pom het podium op viel. De publieksprijs ging naar David van den Bosch en de jury koost hem en Pom als finalisten. Pom won, onduidelijk precies waarom, maar iig weet de poëzie altijd te winnen van de slamkunst. Dit opgetekend naar commentaar van Peter M van der Linden en Martijn bakker. Ik ben erg gecharmeerd van Casper Fioole. Ik mag binnenkort mijn gedichten tegen die van hem afzetten op de U-Slam te Utrecht. Alexis de Roode was Jury, alsmede , de docent NL , zei Anke net, is Dhr. Smulders, en Driek van Wissen. Ik kreeg nog de Bundels van Anke Leenders. Erg mooi, aanraders. Nog even een ritje op het fietsje naar het huisje om het verslagje in het pc-tje te tikken, om vervolgens op het netje te zetten, op mijn hyvesje en site-jes. Samen met het filmpje dus en dat allemaal zo dat jullie het kunnen beoordelen lieve mensjes.
Dat is wel leuk. Kan ik een beetje acclimatiseren en een durfborrel drinken.
Het was een gezelschap rotterdammers dichters en luisteraars, aangevoerd door Arie van der Ent, uitgeverij douane, maar let wel, een privé bijeenkomst, die de zaak met geluid vulde. Arie was dan ook op het podium te vinden, lichtvoetig, diepzinnig en gezellig. Niet dat uitgeverige maar meer dat innemende. Met onder andere een mooi Russisch gedicht waarbij de publiekelijke reactie, die instemmend was, niet door de inhoud te weeg gebracht kon worden, dus echt en puur alleen door zijn voordracht zelf. Dat is mooi. Dat heb ik ook met sommige Slavische liederen en gedichten. Het raakt je maar je weet niet waarom.
Ter zake. Ik kwam dus voordragen. Heb daar vooraf niets over gezegd maar nu het voorbij is en ik hem "voel" vertel ik pas, HET WAS MIJN DEBUUT als podium dichter. Te gek man. En als ooit met rock en roll, later met dikke dans muziek, ook nu weer. Lekker borreltje erbij, kijk uit niet te veel, en en en.. ja! iets te veel. Ik heb er een filmpje van, een bewegelijk filmpje, hoe later hoe beweeglijker zelfs. Eerste set ever.. leuk en bijna strak,.. laatste set van de avond begon vals. Na dat ik aangekondigd was en de organisator Paul ineens een gedicht begon voor te dragen, voor mijn neus. Ik snapte het niet helemaal en liet de opgebouwde energie in plaats van in een gedicht ontsnappen in een opmerking, semi grappig, net te hard.. "hé wat krijgen we nu allemaal ron!" met overslaande stem. Het was mij niet het was bachus. Het was ron niet. Het was paul. Ze organiseren het samen. Ik na zijn gedicht nog een grappige opmerking, bleek ook niet op zijn plaats.
Rowan heze lid schrijft gedicht in de krant en Paul leest dit voor. Ik zei ' ja zo kan ik het ook, bekende mensen gedichten laten schrijven`. Ik schrijf alles zelf.. haha. Not funny. Het voordragen ging trouwens verder eigenlijk alsof ik het elke dag doe. Met foutjes en versprekingen die ik elke dag maak ook.. Ik heb Paul mijn excuses wel gemaakt, maar of ik in de nieuwe eijlders verzamel bundel voor ga komen..
stilte.
Ik was met mijn lief. Ze is trots op me. Ik hou van haar.
Hoe alle dichters heten is me ontgaan of ontschoten. sorry, mail me maar als je het weet, dan zet ik het er bij. Dat er leuke dingen waren, dat kun je zien. Dat mijn debuut in ieder geval iets te weeg bracht. Dat is zeker. Al is het maar bij mij. Bijna een half uur film. Ik zou graag uw reacties lezen. Ook daar is van te leren. Maar ja wie gaat er nu een half uur poëzie zitten kijken in deze jachtige tijden. De eerste 3 gedichten op het filmpje zijn in ieder geval van mij, de laatste 2 ook. Ik heb 3 data voor de boeg tot nu toe. Ik kan leren. Ik zal leren.
SLAMersfoort, het 5-de seizoen. Het podium waar dichters uit de kast komen, waar nieuw talent een plek vindt en waar je zeker
weet dat alleen de top een plek in de jaarfinale behaalt.
1 Februari werd om 20.30 uur het nieuwe seizoen ingeluid met de volgende dichters:
Gerben de Ruiter,
Donkere Begroafenis
Mara Prinsesje,
Bert Overbeek,
André Heijnekamp ( niet gezien, was vroeg weg)
Stanislaw ( niet gezien )
Merijn Schipper ( niet gezien)
Presentatie door Gijs ter Haar.
De muziek was deze keer van Grein
