Ze slaat haar armen om koppige draken
leest ezelsoren glad in vuur aan de schenen
gedoofd door moeders nacht
ze kraait het kind in trouwen met poezen
haar borsten gepreveld in oudere tongen
dan roze kauwgom verdragen kan
ik wikkel haar benen in brandwerend folie
stel heupen af op onzichtbaar wiegen
terwijl haar stift Roodkapje kleurt
haar kiem wil ik smoren, haar lippen begraven
in onschuldig zand haar afdruk behouden
de korrels zeven voor het geval
op handen en kniëen doorkruipt zij de kamer
echoot een paard naar naieve muren
het zadel gehuiverd in mijn hand
ik lach mij vermaakt, het leidsel in handen
blindeer ik de deuren en ramen, haar lipstick
verstopt in mijn plooibare angst.
© JELOU
Auteur: Jelou
Bijdrage van jelou op Mar 30th, 2010
Zij, haar kamer
een donzen dek
spuuglapjes omzoomd
zachtroze
in de hoek, een spinnetje
een web
draadjes vlokkig stof
er hangt geen jasje
meer aan de haak
geen muts
geen wantjes
geen niks
ergens is zij
(gewoon nog mooi)
gewoon
een beetje weg
Auteur: Ibunda
Bijdrage van ibunda op Jan 23rd, 2009
niet dat het mij koud is, neen -
mijn hart verwarm ik zo:
je lied, mijn kind
zingt in mij diep
jouw lied, mijn kind …
je gaat
ik wonder mij of je bemerkt:
de bloem die schommelt
op haar steel
kijkt zacht in ons
wijl ook het lied opdroogt
of het verdrogen kan?
jij zwijgt
alsof je nooit wil weten:
goud is mijn blik
groen blauw en niets
zal dit ooit stoppen
- want in je leegte zweven dromen
alleen: meer nog dan duizend keren
ach kon je het toch zeggen
dat simpel ‘k hou van jou
wijl ik mijn handen warm blaas
- je lied, mijn kind …
niet dat ’t mij koud is.
sunset 03-01-2009
Auteur: sunset
Bijdrage van sunset op Jan 3rd, 2009
Wanneer de ochtend roept
van vergeten kruimels
en slokjes chocomelk
een achtergrond van
tekenfilms de schemer
overbodig
je warme geur het
huis doorzoekt, op jacht
naar een nieuwe dag
wanneer de slaap
nog in je ogen wrijft
je lijfje klein
in de pluchen plaid
wens ik mij geen
andere morgen
dan deze
waarin jij ontwaakt
Auteur: Ibunda
Bijdrage van ibunda op Nov 12th, 2008
na zoveel jaren
eindelijk
een dochter zei je
ze is mijn trots
wat is ze mooi
mijn prinsesje
nu is je dochter groot
en jij allang
je woorden vergeten
je hebt haar
weggezet als een pop
je hebt het de druk
poppen hebben
geen gevoel
denk je
daar ben je
van overtuigd
maar deze pop
is nu een jonge vrouw
met een hart
dat verscheurd is
(c) @nne danvoie
Auteur: anne danvoie
Bijdrage van annedanvoie op Apr 19th, 2008
28 Gevonden gedichten.
Nu in beeld 1 tot en met 5.
Get great free widgets at Widgetbox !