Had ik u niet lief
zo zou de passiebloem haar scheutige
vingers reiken naar onverenigbaar
haar tastzin op de proef
haar lippen welige zinnen verspelend
langs ongeleide draden
het pad zou haar te wankel
de grondtoon haast onvindbaar daar
haar kleurenspel verijdeld
overwoekerd door onwaadbaar
ochtenddauw
de kim een benevelde schraalheid
als troost bij onvoltooid houvast
geen stronk zou zij omvatten
geen bast geschorst genoeg om haar
van twijfelwortels te ontdoen
zij zou de wind geen verademing
de ruimte een beklemming
in haar voortgang naar omhoog
zo zou zij ongestild verkleuren
de honger afgetekend in haar blad
de nerven ongewild verhard tot hout
nieuw verborgen bloesems
zich ongeboren overgevend aan
voorbijdrijvende wolken
had ik u niet lief.
Liefste! Zeg niks, het doet nog steeds pijn
We waren toen zo jong en onervaren
In schatkist liggen mijn herinneringen zacht
Door mij beschermd en door jou verraad
Ik zie jou nog met natte haar,
Ongeduldig renen, met brede lach.
Verborgen plaatsen zochten wij, aanraking was zo explosief
Je was teder, liefdevol, er was geen wereld, ik bestond
Je handen waren heel erg zacht, alsof ik glazen tempel was
Zeg niks! Het breuk werd voor mij een ramp
Ik werd onzeker van verraad.
Zwijg! Je was geen held, ik ben niet bos, alleen nog,
Op schatkist leg ik claim op.
spreek tedere liefde zo zachtejes dat alleen de winde ons hoort.
mijn liefde voor jou is net als mij verscheurt. verscheurt in 2 delen.
1 om liefde te geven en 1 om liefde te voelen.
Ik gaf je liefde en jij voelde dat. Toch zei je vaarwel en ik voelde dat.
Ik begon een zoektocht naar jou en toen vond ik HEM. Het was de dood ja ik kende hem.
Ik ging NIET met hem mee en nu weet je het.. Wie bang is voor de liefde, zich wapent tegen pijn,
Wie vlucht voor wat hij lief heeft zal nooit gelukkig zijn.
