Poezieplaats.nl/blogs/mo

Hoe zal ik beginnen, als ik het over jou heb. God mag het weten.
Ik zal een poging wagen, maar verwacht er ook niet veel van.
isteren dacht ik nog aan je en stelde mij voor dat ik je een brief schreef.

Waarom schrijf ik je dit?
Je afscheidsgedicht heb ik gisteren per toeval gelezen en dat heeft me aan het denken gezet.
Het waren mooie woorden, wellicht met een betekenis. Echter, nu ik eraan terug denk en mij voorstel wat ik je toen als antwoord terug zou schrijven, dan kom ik woorden tekort.
Ik droomde gisteren, alleen, weet ik niet meer waar die droom over ging. Jammer.
Ik schrijf je dit, niet omdat ik iets voor je voel of omdat ik je mis. Nee, verre van dat zelfs.
Je afscheidsbrief had je mooi verwoord en je nam de tijd ervoor. Je wist niet wat je wilde, mij laten gaan kon je niet, je zocht woorden, maar je vond ze niet. Je probeerde me uit te leggen hoe je tot een dergelijk besluit kwam, en dat begreep ik niet. Jij, besluit nemen, ik begrijp het niet meer. Ik wil ook geen uitleg achteraf, immers een grap achteraf snappen is ook niet meer leuk.
Ik wil ook geen antwoord op mijn vragen. Ik stel ze wel, maar doe geen moeite om ze te antwoorden. Ik wil ook geen reactie hierop. Over een jaar of twee, zoals ik het nu doe, wellicht dat ik je briefje dan lees. Ik heb je briefje toen meteen verwijderd, maar ik kanmijwel een paar woorden herinneren uit je gedicht, misschien dat ik je zo toch kan troosten, “Je was als een kaars die voor me brandde”, schreef je me. En nog meer van die leuke zinnen.
Ik bedank je voor je moeite, echter je woorden deden me niets. Misschien klink ik nu hypocriet; ik heb daar wel mijn redenen voor als het zo is, maar ik ben alles behalve hypocriet en dat weet jij ook. Ik heb nagedacht om je een gedicht te schrijven alsreactie op jouw gedicht, maar helaas, ik bespaar je mijn woorden.Ik wil je ook niet in de waan laten -dat ik meen wat ik dicht.
Zonde.

Onder het genot van een kopje koffie en de stem van AbdelMoula die vanuit de boxen weerklinkt: “Bay Bay, Beslama, Máhla Frakek. ‘Ya Geti Nsini Men Balek’’,
[ Dag liefje, Het gaat je goed, Wat is je afscheid toch verrukkelijk, O Jij, vergeet me, wil je!] .

Sluit ik af.

Proost op je verdriet!

Auteur: M. el Hannoufi

Labels: Hannoufi